इंडियन इन्स्टिट्यूट ऑफ टेक्नॉलॉजी रुरकीच्या नवीन संशोधनानुसार, गुजरातमधील कच्छमधून सापडलेले जीवाश्म आतापर्यंत जगलेल्या सर्वात मोठ्या सापांच्या मणक्याचे असावेत. पानांध्रो लिग्नाईट खाणीतून, संशोधकांना सापाच्या पाठीचा कणा किंवा कशेरुका बनवणाऱ्या २७ “बहुतेक चांगल्या प्रकारे संरक्षित” हाडांचा शोध लागला, ज्यांचे काही संबंध अजूनही अबाधित आहेत. ते म्हणाले की कशेरुक पूर्ण वाढ झालेल्या प्राण्याचे असल्याचे दिसून आले. हा साप अंदाजे 11 ते 15 मीटर लांब असल्याचा अंदाज आहे, आकाराने केवळ नामशेष झालेल्या टायटानोबोआशी तुलना करता येईल, जो आतापर्यंत जगलेला सर्वात लांब साप म्हणून ओळखला जातो, असे संशोधकांनी सांगितले. त्याच्या आकारामुळे, ते ॲनाकोंडा प्रमाणेच “हळू–हलवणारा हल्ला शिकारी” असू शकतो, ते म्हणाले. हे निष्कर्ष सायंटिफिक रिपोर्ट्स जर्नलमध्ये प्रकाशित झाले आहेत. संशोधकांनी या नव्याने शोधलेल्या सापाच्या प्रजातीला ‘वासुकी इंडिकस‘ (व्ही. इंडिकस) असे नाव दिले आहे. व्ही. इंडिकस हा आता नामशेष झालेल्या मॅडसोइडे कुटुंबाचा एक भाग आहे, जो आफ्रिका, युरोप आणि भारतासह विस्तृत भूगोलात राहतो, असे ते म्हणाले.
त्यांच्या लेखकांनी सांगितले की, साप भारतात उगम पावलेला एक “वेगळा वंश” दर्शवितो जो नंतर इओसीन काळात दक्षिण युरोपमार्गे आफ्रिकेपर्यंत पसरला, सुमारे 56 ते 34 दशलक्ष वर्षांपूर्वी. आधुनिक सस्तन प्राण्यांच्या प्रजातींचे पहिले पूर्वज आणि जवळचे नातेवाईक इओसीन काळात दिसले असे म्हणतात. लेखकांनी जीवाश्मांची तारीख 47 दशलक्ष वर्षांपूर्वी मध्य इओसीन काळातील आहे. 38 ते 62 मिलीमीटर लांबी आणि रुंदी 62 ते 111 मिलीमीटर दरम्यान असलेल्या कशेरुकाने व्ही. इंडिकसचे शरीर कदाचित रुंद, दंडगोलाकार असावे असे सुचवले, असे संशोधकांनी सांगितले. त्यांनी व्ही. इंडिकसचे मोजमाप 10.9 ते 15.2 मीटर लांबीच्या दरम्यान काढले. अंदाजांमध्ये अनिश्चितता असूनही, संशोधकांनी सांगितले की साप आकारात टायटानोबोआशी तुलना करता येईल, ज्याचे जीवाश्म 2000 च्या दशकात आजच्या कोलंबियामध्ये प्रथम सापडले.